Szlak do Gaztelugatxe: ścieżka wybrzeżem z Bakio na przylądek Matxitxako
Nie musisz dojeżdżać do Gaztelugatxe samochodem i schodzić prosto w dół. Oznakowana ścieżka wybrzeżem, Senda Gaztelugatxe, biegnie przez 5,6 km z Bakio do latarni Matxitxako, mijając po drodze wejścia na wysepkę Urizarreta i Ermu oraz strefę rekreacyjną Lurgorri. Pierwsze dwa kilometry, od punktu widokowego w Bakio do wejścia Urizarreta, to odcinek, który przechodzi większość odwiedzających; dalej ścieżka prowadzi klifami na najdalej wysunięty na północ przylądek wybrzeża Kraju Basków. Dodaj do tego zejście do mostu i 241 schodów do pustelni, a masz jedną z najpiękniejszych tras wybrzeżem w Biskai. Ten poradnik opisuje trasę, zejście na wysepkę, latarnie na końcu i powrót.
Trasa w skrócie
- Nazwa: Senda Gaztelugatxe, ścieżka Bakio–Matxitxako.
- Długość: 5,6 km w jedną stronę, z Bakio do latarni Matxitxako, przez Urizarreta.
- Oznakowanie: 20 znaków wzdłuż trasy, przez Urizarreta, Ermu i Lurgorri.
- Start: punkt widokowy Azkada w Bakio.
- Koniec: latarnia Matxitxako, w gminie Bermeo.
- Zejście: z Urizarreta w dół do mostu i po 241 schodach do pustelni, z powrotem przez Ermu.
- Zasady: chroniony Pomnik Przyrody; bez dronów, biwakowania, ognisk i śmieci.
Jak powstała ścieżka
Przez lata większość odwiedzających przyjeżdżała samochodem i parkowała, gdzie się dało; w ruchliwe dni na poboczach drogi przy Gaztelugatxe liczono ponad 200 pojazdów, choć parkowanie tam jest zakazane. Żeby to zmienić, rada prowincji zaczęła tworzyć trasę pieszą wzdłuż wybrzeża. W 2019 roku ogłosiła, że oznakuje odcinek od punktu widokowego Azkada w Bakio do latarni Matxitxako w Bermeo, z 20 znakami na 5,6 km, przez Urizarreta, Ermu i Lurgorri. Drugi etap miał połączyć latarnię z centrum Bermeo.
Dziś sama rada poleca tę ścieżkę. Zwraca uwagę, że parkingi są zwykle pełne, zwłaszcza między 10:00 a 16:00, i radzi zaparkować w Bakio albo Bermeo, a dalej jechać autobusem lub iść pieszo.
Start w Bakio
Bakio to małe nadmorskie miasteczko liczące 2781 mieszkańców, w powiecie Uribe Butrón, między Mungią a Bermeo. To przyjemne miejsce na start:
- Plaża. Plaża w Bakio ma długą promenadę biegnącą przez całą jej długość. To otwarta plaża z falami niemal przez cały rok, lokalnym klubem surfingowym i dwiema szkołami surfingu.
- Punkty widokowe. Punkty widokowe Azkada i Jata dają wyjątkowe panoramy Bakio.
- Txakoli. W Bakio jest muzeum txakoli, Txakolingunea, poświęcone miejscowemu białemu winu.
Ścieżka zaczyna się przy punkcie widokowym Azkada, który na stronie rady prowincji nazywa się punktem widokowym Bakio. Jeśli przyjeżdżasz autobusem z Bilbao, linia A3518 (Bilbao–Mungia–Bakio) dowiezie cię do miasteczka.
Z Bakio do Urizarreta
Rada prowincji opisuje pierwszy odcinek w samych superlatywach. Od punktu widokowego Bakio ścieżka Bakio–Matxitxako biegnie równolegle do wybrzeża i po dwóch kilometrach dociera do wejścia Urizarreta do Gaztelugatxe. Po drodze patrzysz w dół na wybrzeże pełne klifów, wysepek i zatoczek, a przed tobą pojawia się Gaztelugatxe z zygzakiem schodów.
Niedaleko Bakio rada wyróżnia okolicę Atxulo, gdzie fale ukształtowały niezwykłe podwodne krajobrazy i wiele jaskiń. Dalej zbocza porastają kantabryjskie lasy dębu ostrolistnego i nadmorskie wrzosowiska, bogate w dziką przyrodę.
Urizarreta to główne wejście na wysepkę, w pobliżu restauracji Eneperi. Znajdziesz tu publiczny punkt informacyjny, toalety, a w dni kontrolowane obsługę, która sprawdza bilety. Jest też mały publiczny parking na 22 miejsca, zwykle pełny w środku dnia.
Zejście do pustelni
Z Urizarreta większość piechurów schodzi na wysepkę. Pamiętaj, że w dni z kontrolowanym wstępem potrzebujesz bezpłatnego biletu zarezerwowanego z wyprzedzeniem, nawet jeśli przychodzisz pieszo. Nasz poradnik o zasadach wstępu i 241 schodach wyjaśnia rezerwację.
Zejście przebiega zgodnie z jednokierunkowym systemem rady:
- W dół z Urizarreta: bardzo stroma ścieżka o długości 1200 m i nachyleniu 35%. Biuro turystyczne w Gernice podaje, że dojście do pustelni zajmuje około 45 minut.
- Most i schody: kamienny most, a potem 241 schodów prowadzących zygzakiem do pustelni na szczycie.
- Z powrotem przez Ermu: 1600 m przy nachyleniu 15%, łagodniejsze podejście z powrotem na ścieżkę wybrzeżem.
Rada prowincji podaje, że wizyta trwa około dwóch i pół godziny. To rozsądna liczba do doliczenia do czasu marszu, jeśli schodzisz na wysepkę.
Turystyczna strona Biskai radzi zabrać na spacer hamaiketako, baskijską przekąskę przedpołudniową, a wzdłuż trasy Ermu stoją stoły piknikowe.
Z Ermu do Lurgorri
Podejście trasą Ermu wyprowadza cię przy punkcie kontroli Ermu, gdzie są drugie toalety na terenie. Stąd ścieżka wybrzeżem biegnie dalej na wschód, w stronę przylądka Matxitxako.
Na trasie Ermu jest też punkt widokowy na wysepkę. Rada prowincji proponuje, żeby osoby z niektórymi rodzajami niepełnosprawności ruchowej podziwiały widoki właśnie stamtąd, bo ścieżka w dół do mostu nie jest dla nich odpowiednia.
Kawałek dalej jest strefa rekreacyjna Lurgorri, którą według rady mija się na ścieżce od Matxitxako. Ma parking na 57 miejsc, około 15 minut pieszo od punktu kontroli Ermu. Jeśli chcesz krótszego spaceru, Lurgorri to dobre miejsce na start albo metę: możesz dojść stamtąd do Ermu i zrobić zwiedzanie w odwrotnej kolejności.
Z Lurgorri na przylądek Matxitxako
Ostatni odcinek biegnie wybrzeżem na przylądek Matxitxako, najdalej wysunięty na północ punkt wybrzeża Kraju Basków. Klify są tu smagane przez morze i wiatr, a rada prowincji zauważa, że rosną na nich Armeria euskadiensis, roślina występująca tylko na wybrzeżu Kraju Basków, i dzika oliwka, dziki przodek drzewa oliwnego.
Za plecami masz widok na Gaztelugatxe i wysepkę Akatx, jeden z najlepszych na całej trasie. Turystyczna strona Bermeo podaje, że na samej ścieżce na wysepkę są małe punkty widokowe, a wiosenne zachody słońca są tam niesamowite.
Latarnie Matxitxako
Na przylądku Matxitxako są dwie latarnie, a spacer kończy się między nimi.
Stara latarnia. Stoi już tylko wieża. Otwarto ją 21 sierpnia 1852 roku, zbudowano z ciosów z kamieniołomów Duranguesado i była latarnią pierwszego rzędu, o największym w swoich czasach zasięgu, wynoszącym 23 mile morskie. Działała, dopóki nie zastąpiło jej nowe światło. Turystyczna strona Biskai podaje, że stara latarnia jest dziś punktem obserwacji ptaków morskich i waleni.
Nowa latarnia. Obecna latarnia, 110 metrów na południe, została otwarta w 1909 roku i jest dziełem inżyniera Rafaela de La Cerdy. Daje biały błysk co 7 sekund, ma zasięg 35 mil morskich, a jej światło jest 122 metry nad poziomem morza. Służyła też jako szkoła latarników i wciąż działa. Wnętrza nie można zwiedzać.
Turystyczna strona Biskai podaje, że z przylądka San Juan de Gaztelugatxe widać na zachodzie, a wyspę Izaro i Ogoño na wschodzie.
Przyroda po drodze
Ten odcinek wybrzeża należy do obszaru chronionego i jest bogaty w dziką przyrodę:
- Walenie. Od lata do jesieni przylądek Matxitxako to idealne miejsce do obserwacji waleni: delfinów, kaszalotów, płetwali, grindwali, orek i humbaków.
- Ptaki morskie. Wysepka Akatx jest ostoją ptaków morskich. Gniazdującego tam nawałnika burzowego bardzo trudno zobaczyć poza silnymi sztormami, kiedy podlatuje do brzegu w poszukiwaniu schronienia. Wyróżniają się też mewy romańskie, kormorany czubate i sokoły wędrowne.
- Ptaki wędrowne. Przylądek to dobry punkt obserwacji ptaków podczas migracji.
Weź lornetkę, jeśli masz, i trzymaj się ścieżki: klify i miejsca lęgowe to powód, dla którego ten obszar jest chroniony.
Katastrofy i bitwy u przylądka
Morze u Matxitxako ma ponurą historię. W południe w Wielką Sobotę 1878 roku huragan wywrócił 14 łodzi i 3 małe jednostki, a utonęło 85 marynarzy z Bermeo. W nocy z 12 na 13 sierpnia 1912 roku sztorm galerna zabił 116 osób z Bermeo. W bitwie morskiej 5 marca 1937 roku zginęło 35 marynarzy Baskijskiej Marynarki Wojennej, walcząc z krążownikiem rebeliantów Canarias. Na przylądku wciąż można znaleźć dawną baterię artyleryjską z czasów wojny domowej, wieżę obserwacyjną i prochownię.
Dojazd na Matxitxako drogą
Jeśli wolisz zobaczyć latarnie bez całego spaceru, możesz dojechać samochodem. Z drogi Bermeo–Bakio, za dzielnicą Altamira-Gibale, pierwszy skręt w prawo w stronę plaży Arribolas prowadzi na cypel z latarnią, zaledwie 1,8 km od skrzyżowania.
Turystyczna strona Biskai podaje, że można dojechać aż pod latarnię. Możesz też zaparkować na początku drogi: odcinek w dół od dzielnicy Arene to 2,56 km asfaltu z ograniczeniem do 30 km/h i pierwszeństwem dla pieszych. To długi, łagodny spadek, który z pomocą da się pokonać na wózku inwalidzkim, ale w drodze powrotnej jest męczący. Przy latarni nie ma publicznych toalet przystosowanych dla osób z niepełnosprawnościami.
Turystyka Kraju Basków opisuje krótsze dojście pieszo: jedź BI-3101 z Bermeo przez Arene, a przy gazowni po prawej stronie jest miejsce, gdzie można zaparkować. Stamtąd ścieżka schodzi do latarni, ale podejście z powrotem jest dość strome.
Powrót
Ścieżka jest liniowa, więc zaplanuj powrót, zanim wyruszysz. Możliwości są takie:
- Wróć pieszo tą samą drogą. To najprostsze, a widoki w drugą stronę są równie dobre.
- Jedź autobusem. Autobus A3527 (Bilbao–Mungia–Bermeo) zatrzymuje się przy San Juan de Gaztelugatxe. Między Bakio a Bermeo latem jeździ linia A3517, a zimą A3524, a z Bermeo i Bakio możesz też wziąć taxibus, który zabiera maksymalnie 8 osób.
- Zostaw samochód na każdym końcu, jeśli idziesz w grupie.
Przed wyjazdem sprawdź rozkłady, zwłaszcza poza sezonem.
Planowanie spaceru
Kilka praktycznych uwag:
- Buty i woda. Rada prowincji podkreśla wygodne ubranie i obuwie, wodę, a latem krem z filtrem.
- Toalety. Na odcinku Gaztelugatxe toalety są tylko przy punkcie informacyjnym Urizarreta i przy punkcie kontroli Ermu.
- Pora dnia. Południe to najbardziej zatłoczona pora na wysepce. Wyrusz wcześnie albo zaplanuj dotarcie do Gaztelugatxe późnym popołudniem.
- Pogoda. Sprawdź prognozę; w dni z pomarańczowym ostrzeżeniem rada zaleca, żeby nie wchodzić do pustelni w godzinach, których ono dotyczy. Nasza strona z pogodą ma aktualną prognozę.
- Kondycja. Sama ścieżka wybrzeżem jest pofalowana, ale trudną częścią jest zejście do pustelni. Rada podaje, że nie jest ono wskazane dla osób z problemami zdrowotnymi lub trudnościami w chodzeniu ani z wózkami dziecięcymi.
Spacer w różnych porach roku
Ścieżka jest otwarta przez cały rok, ale każda pora roku zmienia spacer:
- Wiosna. Zielone zbocza, dłuższe dni i, według turystycznej strony Bermeo, niesamowite zachody słońca w Gaztelugatxe. W Wielkanoc i wiosenne weekendy na wysepce jest tłoczno.
- Lato. Najcieplejsza i najbardziej zatłoczona pora roku. Wstęp na wysepkę jest kontrolowany codziennie, więc zarezerwuj bilet, wyrusz wcześnie i weź krem z filtrem i dużo wody.
- Jesień. Spokojniejsze dni powszednie i największa szansa na zobaczenie waleni z przylądka Matxitxako, idealnego do ich obserwacji od lata do jesieni.
- Zima. Najmniej ludzi i najdziksze morze. Dni są krótkie, więc wyrusz odpowiednio wcześnie i uważaj na mokrych schodach.
Nasz poradnik o najlepszym czasie na wizytę zawiera kalendarz biletów i dni, których lepiej unikać.
Jedzenie i picie po drodze
Na samej ścieżce niewiele jest, więc zaplanuj to wcześniej. W Bakio, na starcie, są kawiarnie i restauracje, a turystyczna strona Biskai wspomina restaurację naprzeciw pustelni; restauracja Eneperi, przy której zaczyna się trasa Urizarreta, ma też punkt widokowy w ogrodzie. W Bakio, Bermeo i Mundace znajdziesz restauracje z lokalnym menu; strona turystyczna poleca marmitako, gulasz z tuńczyka białego z ziemniakami, cebulą, papryką i pomidorem, do tego kieliszek txakoli z Biskai. Na sam spacer spakuj przekąskę i uzupełnij wodę przed wyjściem.
Zasady na ścieżce
Pamiętaj, że jesteś na terenie chronionego Pomnika Przyrody. Nie wolno biwakować, wspinać się, rozpalać ognisk, hałasować, śmiecić, nurkować, jeździć ani parkować poza wyznaczonymi miejscami ani latać dronami. Zabierz śmieci do domu, pilnuj psa i nie zrywaj roślin. Rada prosi odwiedzających, żeby nie zostawiali po sobie żadnego śladu poza wspomnieniem i chęcią powrotu.
Wybierz swoją wersję spaceru
- Krótka: z Bakio do Urizarreta i z powrotem, po dwa kilometry w każdą stronę, z zejściem do pustelni, jeśli masz bilet.
- Klasyczna: z Bakio do Urizarreta, w dół do pustelni, w górę przez Ermu i dalej do Lurgorri, a potem z powrotem.
- Pełna: całe 5,6 km z Bakio do latarni Matxitxako, z zejściem do pustelni, z powrotem autobusem albo pieszo.
- Tylko latarnia: dojazd samochodem albo spacer z Arene na Matxitxako dla widoków i zachodu słońca.
Turystyczna strona Bermeo radzi zostać na Matxitxako, żeby obejrzeć zachód słońca; jeśli to zrobisz, weź latarkę na drogę powrotną.
Z przewodnikiem
Jeśli wolisz nie organizować logistyki sam, wśród wycieczek w małych grupach z Bilbao jest taka, która łączy Gaztelugatxe ze spacerem wzdłuż wybrzeża Kraju Basków, w około 3,5 godziny. Nasze poradniki o dojeździe do Gaztelugatxe i o najlepszym czasie na wizytę pomogą w reszcie planowania.
Najczęstsze pytania
Czy można dojść do Gaztelugatxe pieszo z Bakio?
Tak. Ścieżka Bakio–Matxitxako zaczyna się przy punkcie widokowym Bakio i po dwóch kilometrach dociera do wejścia Urizarreta do Gaztelugatxe.
Jak długa jest ścieżka wybrzeżem do Gaztelugatxe?
Senda Gaztelugatxe ma 5,6 km w jedną stronę, z Bakio do latarni Matxitxako, przez Urizarreta, Ermu i Lurgorri.
Czy potrzebuję biletu, jeśli przychodzę pieszo?
W dni z kontrolowanym wstępem tak: bilet jest potrzebny, żeby zejść na wysepkę, niezależnie od tego, jak przybywasz. W pozostałe dni wstęp jest wolny.
Czy można zwiedzić latarnię Matxitxako?
Możesz dojść albo dojechać do niej i podziwiać widoki, ale wnętrza nie można zwiedzać.
Czy spacer nadaje się dla dzieci?
Ścieżka wybrzeżem jest w porządku dla aktywnych rodzin. Zejście do pustelni jest strome i nie nadaje się dla wózków dziecięcych.
Gdzie można zobaczyć wieloryby?
Przylądek Matxitxako to idealne miejsce do obserwacji waleni od lata do jesieni. Z bliska zobaczysz je podczas rejsów z Bermeo; zajrzyj do naszego poradnika o rejsach łodzią.